Start berekening

186 of 187 punten: waarom één punt het verschil kan maken tussen gereguleerd en vrije sector

Op papier lijkt één punt verwaarloosbaar. In de praktijk kan het honderden euro's per maand verschil betekenen. De grens tussen 186 en 187 punten is een van de hardste grenzen in het Nederlandse huurrecht.

De harde grens

Tot en met 186 punten geldt een wettelijk huurplafond. Je woning valt dan in de gereguleerde sector (sociaal of middenhuur) en de verhuurder mag niet meer vragen dan het WWS-maximum.

Vanaf 187 punten is de huur vrij. Er is geen wettelijk plafond en de verhuurder kan de prijs bepalen op basis van de markt.

Hoe ontstaan grensgevallen?

In de praktijk zijn er meerdere factoren die een woning net boven of onder de 187 punten kunnen brengen:

Waarom discussies hier vaak over gaan

Op forums en bij de Huurcommissie zie je huurders die precies rond deze grens zitten en twijfelen of de puntentelling correct is uitgevoerd. Een kleine fout in de meting van de oppervlakte, een verkeerd energielabel of een onjuiste WOZ-peildatum kan net het verschil maken.

Juridische realiteit

De grens is absoluut. Er is geen grijs gebied tussen 186 en 187 punten. Het Besluit huurprijzen woonruimte bepaalt de segmentgrenzen en die zijn niet onderhandelbaar.

Dat maakt nauwkeurigheid bij de berekening des te belangrijker. Elke parameter moet correct zijn: oppervlakte tot op 0,5 m², de juiste WOZ-peildatum, het definitieve energielabel.

Conclusie

Bij woningen rond de 186/187-puntengrens is een nauwkeurige berekening essentieel. Het verschil van één punt bepaalt of je recht hebt op een gemaximeerde huur of niet. Bereken hier je puntentotaal en controleer in welk segment jouw woning valt.